Wanneer ik verontrustende gedachten of beelden heb, beoordeel ik mezelf als goed of slecht, afhankelijk van waar de gedachte over gaat.

Ik merk geuren en aroma’s op.

Ik ben goed in het vinden van woorden om mijn gevoelens te beschrijven.

Wanneer ik loop, merk ik bewust de sensaties op van mijn lichaam dat beweegt.

Ik zeg tegen mezelf dat ik me niet zo zou moeten voelen als ik me voel.

Wanneer ik verontrustende gedachten of beelden heb, voel ik me snel weer rustig.

Wanneer ik verontrustende gedachten of beelden heb, merk ik ze op en laat ik ze los.

Ik denk dat sommige van mijn emoties slecht of ongepast zijn en dat ik ze niet zou moeten voelen.

Zelfs als ik erg overstuur ben, kan ik toch woorden vinden om uit te drukken wat ik voel.

Wanneer ik verontrustende gedachten of beelden heb, kan ik ze opmerken zonder iets met ze te doen.

Ik observeer de visuele kenmerken van kunst of natuur, zoals kleuren, vormen, structuren of patronen van licht en schaduw.

Wanneer ik onlogische gedachten heb, keur ik mezelf af.

Wanneer ik verontrustende gedachten of beelden heb, kan ik ze opmerken zonder erin mee te gaan.

Zelfs in moeilijke situaties kan ik een moment van pauze nemen voordat ik reageer.

Ik let op fysieke sensaties, zoals de wind in mijn haar of de zon op mijn gezicht.

Ik maak oordelen over of mijn gedachten goed of slecht zijn.

Ik geloof dat sommige van mijn gedachten abnormaal of slecht zijn en dat ik ze niet zou moeten hebben.

Ik voer taken automatisch uit zonder me er echt bewust van te zijn.

Ik ben me bewust van hoe mijn emoties mijn gedachten en gedrag beïnvloeden.

Ik let op geluiden, zoals het tikken van een klok, het fluiten van vogels of voorbijrijdend verkeer.

Ik vertel mezelf dat ik niet op een bepaalde manier zou moeten denken.

Mijn natuurlijke neiging is om mijn ervaringen in woorden uit te drukken.

Ik observeer mijn gevoelens en emoties zonder erdoor meegesleept te worden.

Ik doe activiteiten gehaast zonder er echt aandacht aan te besteden.